Şehrime duyduğum sevgi rehberimdi!

90. yaşını dostlarıyla kutlayan Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen, hayatının dönüm noktalarını, ailesine duyduğu sevgiyi ve Eskişehir'e adadığı yılları anlattı. Büyükerşen, “Hayatın asıl meselesi, ne kadar yaşadığımız değil; nasıl yaşadığımızdır” dedi.

90 YILLIK HAYATIN MUHASEBESİ Eskişehir Büyükşehir Belediyesinin önceki başkanlarından Prof. Dr. Yılmaz Büyükerşen, 90. yaş günü dolayısıyla düzenlenen buluşmada dostlarıyla bir araya geldi. Kendisini yalnız bırakmayanlara teşekkür eden Büyükerşen, yaşamı boyunca edindiği deneyimleri ve geride bırakılan izlerin önemini anlattı. İnsan hayatının gerçek zenginliğini sevgi, iyilik ve gönül kazanmak olarak tanımlayan Büyükerşen, bu birikimi “manevi mevduat hesabı” sözleriyle ifade etti. ESKİŞEHİR'E ADANAN 25 YIL Konuşmasında eşi Seyhan Büyükerşen'in hayatındaki yerine özel olarak değinen Büyükerşen, Cumhuriyet değerleri ve Atatürk ilkelerinin yaşamı boyunca kendisine yol gösterdiğini söyledi. Eskişehir'e 25 yıl hizmet etmekten duyduğu mutluluğu dile getiren Büyükerşen, yetiştirdiği öğrencileri ve kentte bıraktığı eserleri hayatının en değerli kazanımları arasında gösterdi. YILMAZ BÜYÜKERŞEN'İN KONUŞMASININ TAM METNİ Değerli dostlarım, 1 yaşıma adım atarken, bu özel günümü benimle paylaşmak ve mutluluğumu taçlandırmak üzere buraya kadar teşrif eden hepinize gönülden hoş geldiniz diyor, sevgi ve şükranlarımı sunuyorum. İnsan ömrü, ucu bucağı görünmeyen bir deniz gibi başlıyor. Ancak her doğum günü, bizi biraz daha hayatın öteki kıyısına yaklaştırıyor. O kıyının ne zaman görüneceğini, hayat gemisinden ne zaman ineceğimizi hiçbirimiz bilmiyoruz, bilemiyoruz. Bugün, 90 yılı bulan ömrüme dönüp baktığımda şunu çok daha iyi anlıyorum: Hayatın asıl meselesi, ne kadar yaşadığımız değil; nasıl yaşadığımızdır. Hangi yollardan geçtiğimiz, kimlerle yürüdüğümüz, kaç insanın hayatına dokunduğumuz, ne kadar sevdiğimiz ve ne kadar sevildiğimizdir. Çünkü bir gün hayat gemisinden indiğimizde, bu dünyada sahip olduğumuz hanlar, hamamlar, yatlar, katlar ve paralar geride kalacak. Hiçbirini yanımızda götüremeyeceğiz. Ama bıraktığımız eserler, insanların kalplerinde yer eden sevgimiz, hayırla anılmamız ve dokunduğumuz hayatlar bizimle gelecek. İşte ben buna manevi mevduat hesabı diyorum. Bu hesabın para birimi sevgi ve iyiliktir. Sermayesi insanlara duyulan saygı, getirisi hayırla anılmak, en büyük kazancı ise geride güzel izler bırakmaktır. Yetiştirdiğimiz insanlar, kazandırdığımız değerler, iyilik yaptığımız insanlar ve elbette geride bıraktığımız hayırlı evlatlarımız, torunlarımız… İşte insanın gerçek zenginliği budur. Çok şükür, bugün 90. yaşıma girerken, manevi mevduat hesabımın zengin olduğuna inanıyorum. Elbette kusurlarım, eksiklerim olmuştur. Ama ömrümü iyi niyetle, çalışarak, insanlara faydalı olmaya gayret ederek geçirdiğimi gönül rahatlığıyla söyleyebilirim. Bu uzun ve dolu dolu hayat yolculuğunda, en büyük pay sahiplerinden biri de sevgili eşim Seyhan Hanım’dır. Ona yalnızca hayat arkadaşım olduğu için değil, bu hayatı benimle birlikte güzelleştirdiği, evimize huzur ve anlayış getirdiği, evlatlarımızın yetişmesinde büyük emek verdiği için de şükran borçluyum. Benim çalışmamda, üretmemde ve hayata dört elle sarılmamda onun desteğinin çok büyük payı vardır. Bugün burada, huzurla ve mutlulukla 90. yaşımı kutlayabiliyorsam, bunda onun emeğini ve sevgisini hiçbir zaman unutamam. Hayatım boyunca Cumhuriyetin değerleri ve kurucumuz Mustafa Kemal Atatürk’ün ilkeleri benim yolumu aydınlattı. Vatan sevgisi, doğduğum ve büyüdüğüm Eskişehir’e duyduğum sevgi ve bu ülkeye faydalı olma arzusu, hayatımın en önemli rehberleri oldu. Eskişehir’e 25 yıl hizmet etmeye çalıştım. Bu şehrin müzeleriyle, parklarıyla, yeşiliyle ve heykelleriyle çağdaş, medeni bir kent kimliği kazanmasına katkıda bulunmak benim için büyük bir mutluluktu. Yetiştirdiğim yüzlerce öğrencimin başarılarını görmek, onların hayatlarında bir iz bırakabilmiş olmak ise hiçbir maddi varlıkla ölçülemeyecek bir servettir. Bugün geriye dönüp baktığımda, hayatımın en değerli kazanımlarının yaptığım işlerden çok, insanlarda bıraktığım izler olduğunu görüyorum. Yunus Emre’nin o güzel dizeleri, hayatın gerçeğini ne kadar yalın anlatıyor: “Nehirler aktı geçti, kurudu vakti geçti. Nice han sultan tahtı bırakıp geçti. Dünya penceresinden her gelen baktı geçti.” Evet, hepimiz bu dünyadan gelip geçiyoruz. Hiçbirimiz kalıcı değiliz. Önemli olan, bu kısa yolculukta ne kadar mal biriktirdiğimiz değil, ne kadar gönül kazandığımızdır. Ömrümüzün sonunda geride bıraktığımız güzel hatıralar, yetiştirdiğimiz insanlar ve sevgimizle anılmak, belki de insanın ulaşabileceği en büyük mutluluktur. Ben bugün 90. yaşıma girerken, hayatın bana sunduğu bütün güzellikler için şükrediyorum. Sevgili eşime, evlatlarıma, torunlarıma, dostlarıma ve hayatım boyunca yolumun kesiştiği bütün güzel insanlara teşekkür ediyorum. Sizlerin varlığı, sevgisi ve dostluğu, bu özel günü benim için çok daha anlamlı kılıyor. Hepinize gönülden teşekkür ediyor, sağlık, huzur ve mutluluk dolu nice yıllar diliyorum. Dilerim hepimiz, bu dünyadan ayrılırken arkamızda sevgiyle anılacağımız, hayırla hatırlanacağımız güzel bir miras bırakırız. İyi ki varsınız. İyi ki dostlarımsınız. Hepinizi sevgi ve saygıyla selamlıyorum.