CHP’de öyle bir muhalif tarz ortaya çıktı ki; “Trajikomik” tanımı az bile kalıyor. Yaşananlara isim koymakta zorlanıyoruz. İlk akla gelen ise çok net; Son kongrede yaşanan hezimeti bir türlü sindirememek! +++ Gelişmelere baktığınızda şunu açıkça görüyorsunuz; Ortaya çıkan bir grubun, doğrudan örgüte ve mevcut il yönetimine karşı pozisyon aldığı inkâr edilemez bir gerçek. “Bizim kimseyle derdimiz yok, sadece ön seçim istiyoruz” denilerek geçiştirilmeye çalışılan toplantıların altında, il yönetimine yönelik bir karşı duruş niyeti olduğu artık saklanamıyor. Topuyla, tüfeğiyle… Basınıyla, sosyal medya aparatlarıyla… Her şey masaya sürülmüş durumda. İşte tam da bu yüzden işin ciddiyeti kaçıyor, tablo giderek komik bir hâl alıyor. Madem öyle, kaçak güreşmeyin. Çıkın ve açıkça söyleyin: “Evet, biz mevcut yönetime muhalifiz ve asıl hedefimiz Talat Yalaz’dır!” deyin… İnanın bu hem daha samimi olur hem de çok daha akla yatkın durur. Belki o zaman arkanızdan gelebilecek birkaç kişi daha çıkabilir! +++ Gelelim yeni muhalif cephenin izlediği yıpratma politikalarına… “6 Şubat depremlerinin yıldönümünde eğlence mi olur?” diye soruyorlar. Dayanışma ile eğlenceyi birbirinden ayıramayacak kadar savrulmuş durumdalar. Elbette neyin ne anlama geldiğini çok iyi biliyorlar. Ama işlerine böyle geldiği için, acıları bir siyasi aparata dönüştürmekte sakınca görmüyorlar. 7 Şubat’ta yapılacak “Birlik ve Beraberlik Gecesi”ni dramatize ederek yeni bir tartışma alanı açmaya çalışıyorlar. Bir kez daha ölçüyü kaçırıyor, bir kez daha sağduyulu partililere şu cümleyi kurdurmayı başarıyorlar: “İyi ki Talat Yalaz!”