CHP’de sular yavaş yavaş ısınıyor. Daha doğrusu, bir merkez tarafından ısınması özellikle sağlanıyor! Şimdilik tek dert belli: “Çalı dibi eşelemek!” Sessiz sessiz, usul usul adaylık kovalayan kimler var, Acaba birileri kafasını kaldırır mı, Atılan oltaya aldanıp sudan çıkan olur mu hesabı… Bir nevi, “bakalım kim dayanamayacak” oyunu! Oysa zaten adaylık için adı geçecek isimler üç aşağı beş yukarı biliniyor. Bu kadar ismin ortaya atılması, listelerin yarıştırılması hiç boşuna değil. Her hamle bir yoklama, her fısıltı bir test aslında. +++ Ve gelindi ikinci levele! Bu bölümde ön seçim tartışmaları başladı… Daha doğrusu başlatıldı. Kim ön seçimden yana, Kim olası bir ön seçimden rahatsız, Kim ağzıyla başka, kalbiyle başka konuşuyor… Hepsi bir bir görünür olsun isteniyor. Bu tartışmalar nereye evrilir, birazdan ona da geliriz. Ama asıl merak edilen soru şu: Üçüncü levelde masaya hangi konu sürülecek? Tahminimiz yok değil! Zira üçüncü etapta, kendisini biraz olsun belli eden isimler üzerinden yıpratma denemelerinin sinyalini şimdiden almak mümkün. Neyse… Üçüncü aşama resmen başladığında bu başlığa yeniden döneriz. +++ Bu yazıda, genel geçer bir başlık altında sohbet ederken, CHP’de planların yavaş yavaş devreye alındığı gündemi biraz farklı bir yerden okumak istedik. Bugünkü mevzu ön seçim olunca, yazılıp çizilenlerden yola çıkarak bu başlıkta kalem oynatalım dedik. Ve açık konuşalım: CHP’de bazı kesimlerin kafası epeyce karışık! Dün, “Ön seçimsiz demokrasi olmaz!” diye yüksek sesle konuşanlar; Bugün, “Bu partide ön seçim mi olur?” noktasına gelmiş durumda. Bir zamanlar, “Genel merkez en iyisini bilir, Eskişehir’e sormadan liste yapmaz” diyenler; Ne hikmetse bugün ön seçimin en ateşli savunucuları olmuş vaziyette! Hangi tereddütleri var, hangi endişeyi taşıyorlar bilinmez… Ama o isimler bugün, genel merkezden çok örgütlere güveniyor gibi görünüyor. Epeyce enteresan! Velhasıl; Dünün ön seçimcileri bugünün merkez yoklamacıları, Dünün genel merkezcileri bugünün ön seçimcileri olmuş… +++ Kısacası; CHP’de ne yapsanız, ne etseniz, neye karar verseniz yaranmak mümkün değil. Herkesi vekil adayı yapsanız bile, kavganın çıkacağı o psikoloji partiden henüz uzaklaşmış sayılmaz. İşin daha da düşündürücü tarafı şu; Geçmişte kıvılcımlar büyüyüp ateşe dönüşmeden işi bir şekilde hale yola sokan Yılmaz Hoca’nın varlığı partiyi yatıştırmaya yetiyordu. Bugün ise, “Nasıl olsa artık Hoca yok” diyenler, sözünü ettiğim etaplar halinde çoktan yola çıkmış durumda! Ancak şunu da not düşmek gerekir; Bu isimlerin bazı ciddi yanılgıları var! “Hoca siyaseti bıraktı” diye meydan boş sanılmasın. Partiyi ayağa düşürmeyecek, Kişisel kavgalara kurban etmeyecek, Hoca gibi hokus pokusla olmasa da zamanı gelince işleri hale yola koyacak aklı başında kişi ya da kişilerin hala orada olduğunu hatırlatmakta fayda var. Uyarmadan geçmek istemedim.